در سال های اخیر با گسترش فناوری شاهد توسعه و به کارگیری پرونده های الکترونیکی سلامت (EHR (و تأثیر آن بر روند زندگی بشر از جمله افزایش کیفیت مراقبت های درمانی، بهبود نتایج پژوهش های علمی و روش های درمانی هستیم. علی رغم تلاش های انجام شده، همچنان دسترس پذیری، امنیت و حفظ حریم خصوصی از دغدغه های بسیار مهم در این حوزه هستند. در این مقاله تلاش نموده ایم با کمک زنجیره بلوک و مزایای بالقوه ای که دارد، سامانه ای نامتمرکز و توزیع شده برای مدیریت پرونده الکترونیکی سلامت ارائه دهیم. در این سامانه اطلاعات بیمار در فضای ابری ذخیره می شود. همچنین مالک واقعی پرونده الکترونیکی، شخص بیمار است و با کمک قراردادهای هوشمند و رمزنگاری نحوه دسترسی به اطلاعات سلامتش را کنترل می کند. در راه حل پیشنهادی با کمک قرارداد هوشمند مشکل اشتراک گذاری و ذخیره سازی کلید بیمار حل شده است و چالش های ناشی از سپردن کنترل پرونده به بیمار نظیر تصمیم گیری برای بیماران زیر سن قانونی، در شرایط اضطراری و پس از فوت بیمار را برطرف نموده ایم. مقایسه باکارهای مرتبط نشان می دهد سامانه پیشنهادی بسیاری از مشکلات سامانه های رقیب را در عین حفظ سطح بالایی از حریم خصوصی مرتفع کرده است.

ارتباط خوب و سالم بین پزشک و بیمار، سنگ بنای یک مراقبت پزشکی کامل است که از گذشته، در کانون توجه جامعه شناسی قرار گرفته است. از دیدگاه کلاسیک، رابطه ی پزشک و بیمار، به عنوان رابطه ای منحصربه فرد، طیفی گسترده از تاثیرات فرهنگی و اجتماعی را دربردارد. پرونده ی الکترونیکی سلامت، با سازمان دهی پرونده های بیماران، ضمن ارتقای نظام مراقبت سلامت، فرایند درمان و تشخیص را آسان ساخته است؛ اما از نظر فرهنگی، تغییراتی در فرایند ارتباطی بین پزشک و بیمار به وجود آورده و چالش هایی جدید را از جنبه ی اخلاق به همراه خواهد داشت. یافته های این پژوهش که به تحلیل نظرات متخصصان حوزه ی سلامت درخصوص ابعاد فرهنگی و ارتباطی این تکنولوژی پرداخته است، نشان داد پرونده ی الکترونیکی سلامت، با وجود کارآیی بالا، تشخیص آسان و راحت، آگاهی از تشخیص سایر پزشکان و کمک به درمان زودتر و بهتر، از لحاظ فرهنگی، دارای موانعی است که امنیت، کاهش کنش های عاطفی و رودررو و هراس از انگ اجتماعی، از آن جمله است. ازآنجاکه داشتن بستر فرهنگی مناسب و برخورداری از اطلاعات و آگاهی، می تواند بر توسعه ی فناوری های سلامت اثر بگذارد، نتایج این تحقیق که به شناسایی نقش فرهنگ بر روابط پزشک و بیمار در استفاده از پرونده ی الکترونیکی سلامت پرداخته است، نشان داد که جذب اعتماد بیماران و تغییر شرایط فرهنگی، از طریق آموزش و همچنین، ارتقای امنیت سیستم، می تواند میزان کارآیی این سیستم را در حوزه ی بهداشت و درمان افزایش دهد.

زمینه و هدف: پرونده الکترونیک سلامت در برگیرنده اطلاعات سلامت افراد است که از منابع مختلف از جمله سیستم های اطلاعات سطوح مختلف مراقبتی گردآوری و سازماندهی می شود. با توجه به اهمیت سازماندهی اطلاعات این پرونده و دسترس پذیری اطلاعات آن برای کاربران مجاز، روش اجرای آن از اهمیت بالایی برخودار است. مطالعه حاضر با هدف بررسی روند پیاده سازی آن و ارائه راهکارهای توسعه برای پرونده الکترونیک سلامت صورت گرفت. روش: مطالعه حاضر از نوع ترکیبی مروری-توصیفی-تحلیلی است که قسمت مروری آن از طریق جستجو در پایگاه های اطلاعات مقالات علمی با استفاده از واژگان کلیدی مرتبط با پرونده الکترونیکی سلامت انجام گرفته است. همچنین، این جستجو با نتایج جستجوی آزاد در موتورهای رایج جستجو و مطالعه آن تکمیل شده است. یافته ها: بررسی مقالات و مستندات 13 کشور از جمله انگلستان، آمریکا، استرالیا، روسیه، تایوان، فرانسه، ایسلند، اروگوئه، اتریش، ترکیه، عربستان سعودی، نروژ و برزیل نشان داد که بر اساس ساختار و تشکیلات نظام ارائه خدمات و قوانین موجود، رویکرد های بالا به پایین، پایین به بالا، و میانه در کشورهای مورد بررسی برای اجرای پرونده الکترونیک سلامت مورد استفاده قرار گرفته بود. نتیجه گیری: ساختار ارائه خدمت، هماهنگی بین منابع تصمیم گیری، یکپارچگی سیستم های اطلاعات سطوح مختلف ارائه خدمت و قوانین موجود در رابطه با یکپارچگی و به اشتراک گذاری اطلاعات از جمله عواملی هستند که اجرای برنامه های پرونده الکترونیک سلامت را متأثر می سازند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

1در عصر امروز و باتوجه به پیشرفت های حوزه تکنولوژی، دارا بودن افراد از یادآورهای دارو، به ویژه میان بیماران مزمنی که مصرف روزانه دارو برای آن ها واجب است، بسیار مفید است. نرم افزارهای یادآور دارو، باتوجه به وجود تلفن های هوشمند، می توانند گزینه مناسبی جهت یادآوری مصرف دارو اعم از حیاتی، روزانه و حتی دوره ای باشند. طبق تحقیقات انجام شده میان بزرگسالان در گروه های سنی دسته بندی شده، سالمندان بیشترین درصد فراموشی مصرف دارو را دارا بوده و از این رو سالمندان به عنوان جامعه هدف اولیه انتخاب شدند.

زمینه و هدف: رشد فناوری اطلاعات و ارتباطات، بر حوزه پزشکی و سلامت نیز تاثیر گذاشته است و استفاده از پرونده الکترونیکی سلامت، درمان، پیشگیری و تشخیص را تسهیل کرده اما مزایا و معایبی نیز دارد که در این تحقیق بدان پرداخته شده است. مواد و روش ها: برای بررسی جامعه شناختی پرونده الکترونیکی سلامت از روش کیفی و تیوری زمینه ای استفاده شده است. برای رسیدن به تیوری جامع در این زمینه با استفاده از روش اشباع نظری 20 نفر از متخصصین حوزه های پزشکی، سیاست گذاری، جامعه شناسی و انفورماتیک که با پرونده الکترونیک سلامت آشنا بودند به عنوان جامعه آماری از جامعه هدف انتخاب شدند و با استفاده از کدگذاری سه مرحله ای باز، محوری و گزینشی مفاهیم و مقولات مهم در هر مرحله استخراج شدند. نتایج: مهم ترین نتیجه حاصل از تحقیق چندوجهی بودن تاثیرات پرونده الکترونیکی سلامت است. پرونده الکترونیکی سلامت با تاثیر بر کنش عاطفی و اولویت دادن به داده های ثبت شده، صمیمت بیمار و پزشک را می تواند کاهش داده و نوعی ترس از انگ اجتماعی و افشا را به همراه داشته باشد خصوصا زمانی که امنیت سیستم، سرمایه گذاری برای آن و آموزش کارکنان با مشکل مواجه است و تغییرات مداوم مدیران قدرت ریسک پذیری و تاثیرات مثبت آنان را می کاهد. نتیجه گیری: برای داشتن یک سیستم درست و استفاده همه جانیه و فراگیر از پرونده الکترونیکی سلامت تغییرات فرهنگی، مدیریتی و تکنولوژیکی لازم است. بسترسازی فرهنگی در جامعه و در بین افراد، مدیریت ریسک پذیر و کارآمد و استفاده از سیستم های یکپارچه اطلاعات در کنار امنیت سیستم می تواند کارایی آن را افزایش داده و زمینه تحقیق و توسعه و پیشرفت را به همراه داشته باشد.

مقدمه و هدف: پرونده های الکترونیکی منبع اصلی خدمات ارایه شده و مراقبت سلامت بیمار را ترسیم می کند. هدف پژوهش حاضر ارزیابی محدودیت های پیاده سازی پرونده های الکترونیکی بیماران در راستای ارتقاء سطح بهداشت دهان و دندان می باشد. روش کار: این پژوهش از نوع مقطعی است. از طریق روش سرشماری اعضای هیات علمی شامل 31 نفر از دانشکده دندانپزشکی رفسنجان در سال 1399 وارد مطالعه شدند. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 20 و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون پیرسون برای تعیین ارتباط بین محدودیت ها و سابقه کار صورت پذیرفت. سطح معنی داری 0/05>p در نظر گرفته شد. یافته ها: در این مطالعه محدوده سنی پاسخ دهندگان 54-27 سال بود. بالاترین و کمترین میانگین و انحراف معیار محدودیت های پیاده سازی پرونده الکترونیک دندانپزشکی به ترتیب مربوط به محدودیت های مالی و مدیریتی 56/0± 58/3 و محدودیت های نگرشی و رفتاری 53/0± 99/2 بود. نتیجه گیری: در راستای سلامت و بهداشت دهان و دندان، گردآوری اطلاعات در پرونده های الکترونیکی دندانپزشکی و برطرف کردن محدودیت های پیاده سازی آن ضروری است.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.